Nabalot ng katahimikan ang banquet room matapos ang tawag ng dating class president. Nakatigil pa rin ang baso ng mayamang babae, ngunit maya-maya ay napangisi siya. “Umaarte ka lang. Isang tawag lang, akala mo magiging may-ari ka na?” Pilit na tumawa ang ilan. Sumandal ang negosyante at nagsabi, “Kilala ko ang may-ari rito. Business partner ko siya.” Kalmadong tumingin sa kaniya ang babae. “Kung ganoon, makikilala mo na siya ngayong gabi.”
Biglang bumukas ang malalaking pinto. Pumasok ang restaurant manager, security team, isang abogado, at ilang lalaking naka-itim na amerikana. Sabay-sabay silang yumuko. “Ma’am Chairwoman, handa na po ang lahat,” sabi ng manager. Nanlaki ang mga mata ng mga bisita. “Chairwoman?” sigaw ng mayamang babae. Sumagot ang manager, “Siya ang nagmamay-ari ng restaurant na ito, ng gusali, at ng grupo ng mga hotel sa buong bansa.”
Biglang tumayo ang negosyante. “Imposible! Lalaki ang nakilala kong may-ari!” Inilapag ng abogado ang isang folder sa mesa. “Regional director lamang ang nakilala ninyo.” Tumayo ang dating class president at nagsabi, “Hindi ako nagpapakita sa publiko dahil gusto kong makita kung paano tratuhin ng mga tao ang isang taong akala nila ay walang kapangyarihan.” Namutla ang mayamang babae. “Pero sinabi mong janitor ka.” Sumagot siya, “Sinabi kong nagtrabaho ako kasama ang cleaning staff. Kayo ang gumawa ng sarili ninyong kuwento.”
Naglabas ang abogado ng tatlong sobre. “Ito ang suspension notice, audit order, at summons para sa imbestigasyon.” Binuksan ng negosyante ang sobre at napasigaw, “Walang katotohanan ito!” Ipinakita ng abogado ang mga bank record. “Labindalawang milyong piso mula sa school fund ang nawala.” Lumingon ang dating class president sa mayamang babae. “At tatlong milyon doon ay pumasok sa account ng kapatid mo.” Nabitiwan niya ang baso at nabasag ito sa sahig.
“Gawa-gawa lang iyan!” sigaw ng mayamang babae. Kinuha ng dating class president ang kaniyang telepono at pinatugtog ang isang recording. Narinig ang boses ng babae: “Ilipat n’yo ang pera bago makita ng board.” Tumahimik ang lahat. Pagkatapos ay tumayo ang isang kaklaseng naka-asul na damit. “Ako ang nag-imbita sa inyo rito,” sabi niya. “Isa akong investigative journalist. Walong buwan ko nang sinusundan ang kaso.” Biglang napalingon ang lahat sa mga camera na nakatago sa silid.
Tumingin ang negosyante sa dating class president at lumuhod. “Ibabalik ko ang pera. Dodoblehin ko pa.” Umiling siya. “Akala mo lahat ay nabibili.” Pagkatapos ay itinuro ng negosyante ang matandang guro sa dulo ng mesa. “Hindi ako ang nagsimula nito. Siya ang nagplano.” Naglabas ang dating class president ng lumang scholarship file. “Dalawampu’t limang taon na ang nakalipas, ninakaw mo rin ang scholarship ko.” Namutla ang guro habang papalapit ang mga imbestigador.
Habang dinadala palabas ang mga sangkot, nanginginig ang mayamang babae sa tabi ng pinto. “Nanalo ka na,” mahina niyang sabi. Lumapit ang dating class president at tumingin sa kaniya. “Hindi ito tagumpay. Ito ang resulta ng mga ginawa ninyo.” Tumunog ang telepono ng babae. Sumigaw ang boses ng asawa niya, “Na-freeze ang mga account natin! Nasa bahay ang mga pulis!” Nahulog ang telepono sa sahig. Tumalikod ang dating class president at nagsabi, “Hindi nakakahiya ang maging mahirap. Ang nakakahiya ay ang yumaman pero mawalan ng respeto sa kapwa.”
