Dinala agad sa himpilan ng pulisya ang babaeng may pulang buhok at ang grupo niya. Wala na ang tawanan, wala na ang palakpakan ng pangungutya, at wala na ang yabang na ipinakita nila sa likod ng hagdanan ng paaralan. Sa loob ng malamig na opisina, nakaupo siyang nakayuko, nanginginig ang dalawang kamay sa ibabaw ng kaniyang mga tuhod. Naipadala na ang CCTV footage ng paaralan: ang sampal, ang sipa, ang pagbagsak ng babae sa putikan, at bawat mapanghamak na salitang binitiwan niya ay malinaw na nakarekord. Sa labas ng silid, inaalagaan ng isang babaeng pulis ang anak ng Gobernador. Nakabalot pa rin sa kaniyang balikat ang isang jacket, namumula pa rin ang kaniyang mga mata ngunit mas kalmado na dahil nasa tabi niya ang kaniyang ama. Nakatayo ang Gobernador sa tabi ng anak, malamig at nakakatakot ang ekspresyon ng mukha, halos walang sinasabi habang nakatingin sa salamin sa babaeng nanakit sa kaniyang anak.
Hindi nagtagal, dumating ang ama ng babaeng may pulang buhok sa himpilan ng pulisya. Naka-mahal na suit siya, maputla ang mukha ngunit pilit pa ring nagpapakitang makapangyarihan. Inaya niya ang isang pulis sa sulok, inilapag ang isang itim na leather briefcase sa mesa, at binuksan ito. Sa loob ay maayos na nakasalansan ang mga bungkos ng salapi. Mahina niyang sinabi, “Mga bata lang iyan. Bata pa ang anak ko. Sabihin mo lang kung magkano ang gusto mo, basta mawala ang kasong ito.” Tiningnan ng pulis ang pera, saka matagal na tumitig sa kaniya.
Inakala ng ama na nanalo na siya, iniisip na kaya pa ring buksan ng pera ang lahat ng pinto gaya ng dati. Ngunit hindi niya alam na nirerekord ng camera sa loob ng opisina ng himpilan ang bawat kilos niya. Biglang bumukas ang pinto sa likuran niya. Pumasok ang Gobernador, kasama ang kaniyang abogado at ang hepe ng pulisya. Agad na nanigas ang mukha ng ama ng negosyante. Bukas pa rin ang briefcase sa mesa at wala na siyang oras para isara ito. Tiningnan ng Gobernador ang mga bunton ng pera bago siya diretsong tiningnan sa mga mata.
“Napunta ka ba rito para humingi ng tawad sa anak ko,” mabagal niyang sabi, “o para bilhin ang katahimikan ng batas?” Nanginig ang ama at nauutal na sumagot. “Governor… gusto ko lang sanang maayos ito nang tahimik. May kinabukasan pa ang anak ko…” Lalong lumamig ang boses ng Gobernador. “May kinabukasan din ang anak ko. Pero sinubukan ng anak mo na sirain iyon sa putikan. At ngayon gusto mong ibaon ang katotohanan gamit ang pera.”
Narinig ng babaeng may pulang buhok ang boses ng kaniyang ama mula sa katabing silid at tuluyan siyang napaiyak. Sa unang pagkakataon, naunawaan niyang hindi dumating ang kaniyang ama upang turuan siya ng pananagutan. Dumating ito upang itago ang kasalanan niya, gaya ng paulit-ulit nitong paggamit ng pera upang protektahan siya sa loob ng maraming taon. Sumenyas ang hepe ng pulisya sa mga pulis na kumpiskahin ang briefcase bilang ebidensya. “Opisyal na itatala ang tangkang panunuhol sa isang opisyal ng pulisya,” mariin niyang sinabi.
Halos bumagsak ang ama ng babaeng may pulang buhok. “Huwag… pakiusap, huwag na nating palakihin ito. Kapag kumalat ito, tapos na ang kompanya ko.” Walang kahit katiting na awa ang tingin ng Gobernador sa kaniya. “Dapat naisip mo iyan bago mo itinuro sa anak mo na kayang tapakan ng pera ang dangal ng ibang tao.”Sa huli, inilabas sa opisina ang babaeng may pulang buhok. Namamaga ang kaniyang mga mata sa kaiiyak. Nakita niya ang kaniyang amang nakatayong tila nanigas sa tabi ng selyadong briefcase habang inihahanda ng mga pulis ang opisyal na ulat sa mismong harapan niya. Gumuho sa loob ng himpilan ng pulisya ang lahat ng kapangyarihang ipinagmalaki niya sa paaralan.
Hindi siya nailigtas ng kaniyang ama. Sa halip, lalo nitong ibinaon sa kapahamakan ang buong pamilya nila. Hinawakan ng Gobernador ang balikat ng kaniyang anak, huling tumingin sa babaeng may pulang buhok, at sinabi, “Hindi ito paghihiganti. Isa itong aral na hindi kayang bilhin ng pera ng ama mo.” Lumapit ang kamera sa mukha ng babaeng may pulang buhok habang unti-unti niyang nauunawaan ang katotohanan: hindi lamang siya naaresto dahil sa pananakit sa anak ng Gobernador, kundi nasaksihan din niya kung paano nabunyag ang sariling ama matapos nitong tangkaing suhulan ang pulisya. Mula sa isang taong naniniwalang walang makagagalaw sa kaniya, naging siya ang dahilan kung bakit nalubog sa iskandalo ang buong pamilya nila—nawala ang kanilang reputasyon, kapangyarihan, at lahat ng paraan para makatakas.
